Thursday, November 22, 2012
Rumah idaman hatikuuuuuu~
Coret-coret oleh atienalova at 9:00 AM 0 pembebel berjaya
Labels: angan-angan fatin, google-ing, kehidupan, merepek
Monday, February 21, 2011
Masak.
Assalamualaikum. Hari Isnin yang damai. =)
Pagi tadi jam 4 lelebih hubby aku pulang. Mungkin, malam ni die outsetesen lagi. Mungkin. Blom sure lagih. Sedih nye. Haih. Tapi itu bukan ape yang aku nak citer kat sini.
Hari tu, aku gaduh ngan hubby. Gaduh dalam tifon. Nak gaduh depan2 payah sebab jarang jumpe kan. Gaduh mesej2 je pon. Mase gaduh2 ungkit2 bagai tu, aku cakap aku penat. Adelah tu nape aku cakap aku penat kan. Tau die balas ape?
'Penat mende nye? Duk umah bukannye masak pon!'
Tersentak aku. Tau lah aku tak pandai masak kan. Tapi sebab aku nih ego, takmo kalah, aku pon menjawaplah.
'Dulu mase bercintan takde pulak nak bising2 haku tak pandai masak!? Skank nak bising nape? Dulu takde pon suh aku blaja masak. Huh!'
Marah betol haku. Sentap tau.
Aku bukannye takmo masak. Sape takmo masak untuk laki sendirik kan? Orang kate nak pikat suami, pikat tang perut nye. Uih. Bile tingat perut hubby aku ni, takde hati pulak aku nak masak untuk die. Mihahahahaa!
Aku bukan takmo masak. Tapi bile masak, kompem tak menjadik punye. Kecewa. Kau tak tak kecewa tuh cane? Bile ko masak sumtink, yang simple2 saje je pon, tapi still tak jadik. Tak ke haru centu? Mau gak nangis tak berlagu.
Contohnye lah. Mase aku diploma suatu ketika dulu, aku tengok classmate haku masak bubur nasik. Tengok step by step tau. Bubur nasik je pon. kan? Okay. Balik rumah due-tige hari lepas tu, aku nak try skill masak bubur nasik tuh. Sebelom masak chat duluh dengan classmate aku tuh, tanye balik step2 takut terlupe bagai. Semangat. Tapi bile buat, ayam2 peliharaan bapak aku jugak yang hadap bubur nasik tuh. Nape?? Sebab TAK JADIK! Bengang haku. Takpe aku tak give up. Aku try buat lagih. Banyakk kali. Still tak jadik jugak.
Itu bubur.
Mak aku pernah suruh aku masak tomyam. Barang2 dah tersedia kat dapur. Tengahari tuh mak aku mesej bagitau cara2. Tapi last2, tomyam aku rase lain. Taktau ape yang salah. Pelik. Rase pelik. Tapi boleh lah telan. Tapi still, kecewa.
Actually, banyak lagi yang aku try masak. Tanpa pengetahuan orang. Hubby aku sendiri pon tak tau aku masak. Malu nak bagitau die. Sebabnye satu, tak jadi. Haih. Salunye kalau aku masak pape, kalau orang tanye sape yang masak (salunye mak aku lah yang tanye), laju je aku jawap, chekngoh yang masak. Chekngoh tu adik aku. Dan mak aku pon kecewa. Sebab die ingat aku yang masak. Huhuh.
Mak aku mesti kecewa. Anak die tak reti masak. Dah nak dapat anak sulung pon still tak tau masak. Huhuh. Memanglah, mase tecik2 dulu mak aku takde pon bising2 suh belajar masak. Aku melambatkan kerje die kat dapur aje. Aku tak salahkan die pon. Sebab aku memang takmoh pon blaja masak time tuh. Hehehe.
Korang musti cakap, practice makes perfect. Kalau practice banyakkk kali tapi TAK perfect2 jugak, camno? Kecewa dan terus kecewa. Korang pon mesti jawap. Practice lagih. kannnn?
Aku bukan takde hati nak masak. Try korang check lappie aku ni. Berlambak resepi aku kutip dari tenet. Macam2 resepi ade. Belom lagi campur ngan resepi dalam blog2 yang aku follow. Banyak kot aku follow blog2 yang masak2 nih. Pastu aku selalu lah jugak tengok rancangan2 masakan kat tv tuh. Feveret aku skank, masterchef. Kagum tengok orang masak itu ini. Tapi aku??
Aku bukan takmo masak. Bukan takmo belajar masak. Aku banyak kali gak ushar dalam tenet, kot2 lah ade kelas masak kat area kota bharu nih kan. Tapi non ado! Takde kelas masak, aku ushar kelas baking. Kelas buat homemade coklat. Ado. Tapi bile aku bagitau hasrat suci murni aku nih kat hubby, die pulak yang tak yakin. Takut aku hangat2 tahik hayam saje. Hurmmm.
Takde ke sesape nak ajar aku masak wei?
Macam harini, aku buat brownies. Tapi jadik kek. Haih. Gambar dari tempat aku cilok resepi. Aku punyer brownies? Segan lah nak upload. Tak amik gambar pon. Huhuh.
Chow! Adios.
Coret-coret oleh atienalova at 4:43 PM 4 pembebel berjaya
Labels: angan-angan fatin, kehidupan
Sunday, May 30, 2010
rumah aku nanti. hahahaaa.
Bila dah nak kawin ni banyak pulak angan-angan aku. Hahahaaa. Duatiga hari ni aku berangan pasal rumah yang bakal aku dan imanalova bina untuk anakanak kami. Chewah. Anakanak tuuuuuuu. Hahahahaaaa.
Mase zaman aku sekolah rendah dulu, aku ade kawan name azmira. Rumah die sangat lah memikat hati. Rumah die tepi sungai. Lawa. Style inggeris gitu. So dari kecil aku simpan anganangan nak bina rumah centu. Hahahahaaaa.
Kawasan rumah aku tu nanti wajiblah seluas yang mungkin. Dan of cosss kat tepi sungai. Actually aku dah jumpe tanah tepi sungai yang bestttt. Best sangatsangat. Sungai pon mengalir laju bukan macam sungai kat umah azmira tu. Wahahahahaaaa. Tempat tu tempat orang mengail macam tiap2 hari ade saje yang betenggek tepi sungai tu. Tatau la kail ape
Kawasan tu pon kat kawasan pedalaman sedikit. So aku rase harga tanah kat situ takde la mahal sangat kot? Kot? Hahahahaaa. Kalau dah name nye kawasan pedalaman, mesti macam sunyi sepi syahdu menenangkan bagai
Okeh. Back to the rumah ai itu, rumah aku rase tak perlulah besarbesarrr sangat. Ala-ala resort ciconet gitu pon dah ok rasenye. Asal
Landscape rumah aku ni dicantikkan lagi dengan kehadiran jambatan sejibik merentasi sungai. Tanah seberang sungai pon aku beli tau. Jangan main2. Hahahahaaaa. Oi syahdu wei. Kat rumah azmira pon ade jambatan. Kaler merah. Tapi sayang sekarang jambatan tu dah mereput. Nape tak jage molek2 azmira woi? Sayang sangat2 tau.
dan bilamana rumah aku tu tecik ciconet saje, maka aku pon perlulah buat sejibik atau duajibik rumah tecik lagi di sekeliling rumah aku. untuk ape? iye laaa. untuk tetamu2 aku. mak bapak, adikberadik, sedaramara nak datang boley la stay kt guess house aku tu kan? kan? yela rumah aku kan kecikkk. kawasan je luas. heheheee..
aku actually google penthouse. tetibe kuar gamba kaver magazine ni. aku nak carik gamba penthouse la minahhh! syuh! syuh! pegi main jauhjauhhh laaaa!
angan-angan aku ni satu cabaran untuk aku dan imanalova. bolehkah kami merealisasikan angan-angan ini? kene kerja keraslah nampaknye. hahahaaaa.
imanalova cakap, bila musim banjir abis rumah tenggelam. hahahaaaa. jeng!
Coret-coret oleh atienalova at 10:03 PM 3 pembebel berjaya
Labels: angan-angan fatin, tanggungjawab imanalova
Tuesday, February 2, 2010
mungkin aku terpaksa menerima kesederhanaan. kerana realiti tidak seindah fantasi.
dulu aku selalu berangan. berangan majlis kahwin aku. dari kecil umur baru pandai kenal tambah tolak darab bahagi. biasalah masa tu kan sudah pandai main kahwinkahwin masakmasak. dari kad kahwin sampai la kepada majlis resepsi. semua sudah terbayangbayang di mata aku ini.
kad kahwin imaginasi aku tebal. bukan nipis macam biasabiasa. color hitam. ada gambar aku dan bakal suami posing di tengah padang bunga tulip. okeh kad kahwin aku nampak mahal. tapi tak kesah sebab semua di seponsor. nama lagi berangan kan. hahahaaa. kalau takde yang nak seponsor pon tak mengape. sebab aku imagine mase tu aku sudah ade kerja ada duit sendiri bagai.kahwin pulak dengan laki kaya raya. so kad pon kena la mahai kan. =P
macamana dengan pelamin? takkan la kad aje yang mahal kan? heheheheee. aku takde la imagine pelamin yang grand gile. biasabiasa saje lebih kurang seperti pelamin tunang aku haritu. tapi ade kelainan la sikit. kan? ala-ala pelamin siti nurhaliza gituuu. hahahahahaaa. melampau. lebey2 pulak. hahahahahaaaaa. okeh masa dato' siti kahwin ritu aku nyaris2 nanges kot. teruja. terus call cakap kat mak aku, aku nak kahwin macam dato' siti. hahahahaaaaa. sangat takley bla.
part paling best ialah ketika kesanasinim ushar pelamin kat kedaikedai pengantin. mesti penat pening bagai. but this is my wedding so aku kena lah pilih sampai puas hati kan? lain lah kalau aku nak naik pelamin banyak kali kan? huh. hahahahahaaaaa. =p
acara merenjis2 pulak aku ngeri nak bayang. tangan kaki aku kompem basah lencun. biasa lah darah gemuruh hahahahaaa.
acara makan beradab? atau makan beradap? mane satu yang betul eh? yang ni pon aku takot nak bayang. tak tau mengapa. mase tunang haritu pon aku skip acara makan beramairamai tu. lari masuk bilik. malu? segan? takut? hahahahahaaaa. tak tau ape alasan aku yang pasti tunang aku marah sebab aku tak makan sesama. pastu sebok dok bandingbanding aku dengan si tuuuuuuttttt. tuuuttt buat tu. tuuuttt buat nim. cis. berani sungguh. aku ingat sampai mati. hahahahahaaa.
tull then, chow.
Coret-coret oleh atienalova at 9:08 AM 0 pembebel berjaya
Labels: angan-angan fatin





.jpg)


